Bizce ‘BLW’ Yöntemi

      Son yılların en vazgeçilmez ve eminim ki birçok annenin de uygulamaya koyduğu, kimisinin başarılı olduğu kimisinin başarılı olamadığı bebeklere kendi kendine yemeyi öğretmeyi amaçlayan yepyeni bir uygulama. Belki daha önceden çok öncelerden vardır bu uygulama bilemeyeceğim ama yaklaşık bir buçuk yıllık annelik deneyimimde benimde yeni keşfettiğim bir uygulama diyebilirim.

 

BLW’nin açılımı bebek önderliğinde ek gıdaya geçiş olarak tanımlanmakta çoğu yerde. Zaten Google’a yazdığınız an hemen karşınıza çıkar BLW ve BLW bebekleri diye. Lakin ben bu uygulamanın her çocukta mükemmel işlediğinden şüpheliyim. Neden mi? Çünkü çocuklar öyle dönemlerden geçiyorlar ki bir gün önceki çocuğunuzu ertesi gün tanıyamıyorsunuz. Ya diş çıkarır huy değiştirir ya da hasta olur huy değiştirir. Hepsine bu yazımda değinmek istiyorum. Öyleyse haydi başlayalım.

Oğlum doğduktan sonra ona hemen anne sütü veremediğimi bir önceki yazımdan bilirsiniz. Kuvözde kaldığı sürece hep sütümü sağıp gönderdim ama geri kalan zamanda da eminim mama vermişlerdir. Lakin hep tedirgin olduğum bir konuda korktuğum başıma gelmedi. Ya anne sütü veremezsem oğluma. Of düşüncesi bile kötüydü. Şükür ki öyle de olmadı oğluma hastaneden çıkar çıkmaz anne sütü vermeye başladım. Sütüm de geldi çok şükür. Fakat etraftan ve büyüklerin baskısıyla ne kadar baş ederim diye de düşünmeden edemiyordum. Oğlumun her ağlayışında bu çocuk doymuyor, sütün yaramıyor gibi bir sürü cümle duydum ama inanın hiçbirine aldırmadım. Ben sadece ve sadece sütümün olacağına ve oğlum emdikçe sütün çoğalacağına inandırmıştım kendimi ki öyle de oldu. İlk altı ay boyunca oğluma anne sütünden başka hiçbir gıda vermedim. Her ne kadar tecrübeli olmasam da anne sütünün oğlum için en iyi besin kaynağı olduğunu da biliyordum. Mama vermek kolayına gelenler olabilir ama benim tavsiyem kesinlikle anne sütü. Düşünsenize en kolay ve en ulaşılabilir bir besin kaynağı : anne sütü.
Altı ay bittiğinde ise ek gıdaya başlamak gerekiyordu artık. Öncelikle verilecekler arasında yoğurt ve meyve püreleri vardı. Evet oğluşum ufaktan yiyordu onları bir sıkıntı yoktu. Fakat artık üye olduğum anne-çocuk forumlarına, sayfalarına baktığım zaman yeni bir şey görüyordum: BLW yöntemi. Allah allah nedir bu ya? Derken bi araştırayım dedim. Sonra bi baktım tam bizim dönemimizden bahsediyor. Ek gıdaya geçen bebekleri oturuyorlar mama sandalyesine önlerine de o ay hangi yiyecek mevsimiyse ve hangi yiyeceği yiyebiliyorsa ezilmeyecek kıvamda haşlayıp bebeğin eline veriyorlar ve bebekten bu ilk defa gördüğü yiyeceği kendi başına yemesini bekliyorlar. Evet bir yönden çok güzel uygulama kabul ediyorum ama gerçekten sürekliliği var mı acaba bu uygulamanın onu daha çok merak ettim. Çünkü izlediğim videolarda bebeklerin ellerine verilen yiyecekler güzelce ağıza götürülüyor ama öğürenler mi dersin boğulacak gibi olanlar mı dersin hepsinden var. Gel de yürek dayansın buna. Anayım ben ana vallahi dayanamadım 🙂 Ama arada ben de bu yöntemi yapmadım değil. Nedir efenim çocuğum büyünce kendi başına yemek yemeği öğrensin. Koydum önüne haşlanmış havucu bir ısırır gibi ikincide bi ısırdı vallahi az kalsın çıkaramayacaktı kopardığı parçayı. Aslında biliyorum onlarda boğulur gibi yapmak ve sonradan yutamadığını çıkarmak bir reflex fakat insan dayanamıyor işte ne yaparsın. İlerleyen dönemlerde bir gün yine bir BLW yapayım dedim. Erişte yaptım ve önüne koydum , Allahım oğlum mu erişteyi yedi yoksa erişte mi oğlumu bilemedim. Etrafın batması da cabası. 🙂 Sonradan artık bu BLW olayı bana göre değil dedim ve bıraktım. Çünkü oğlum istediği şeyi istediği zaman zaten elime alıp yiyebiliyor yani aslında zamanı varmış bazı şeylerin bence. Öyle hemen ek gıdaya geçtim hemen BLW yapayım deyip te yapılmıyor ve etraftan görüp gözlemlediklerim kadarıyla da öyle aman aman bir sürekliliğe de sahip olmuyormuş bu BLW yöntemi. Hemencecik örneklerle anlatayım, geçenlerde mesela bir tanıdığımıza misafirliğe gittik onların da sanırsam üç buçuk dört yaşlarında bir çocukları var ve biz içerde otururken annesi getirdi tepsiyi oğluna yemeği kendi yedirdi. Ki bu anlattığım aile de BLW yapmış herşeyi çocuk tarafından bakarak yapan bir aile. Ama bakın şu sonuca ki çocuk kocaman olmuş fakat kendi yemeğini kendi yiyemiyor. Eeeee nerde hani yaptığınız BLW’ler ? Görüyorum ki hiçbir işe yaramamış. Çocuğun aslında şu an kendisinin yeme zamanıyken aksine şu an kendi yemiyor. Bir diğeri de dün öğlen arasında televizyonda izlediğim Doktor Geldi programındaki Halit beyin söyledikleri. Halit Bey de ilk başta çocuğuna BLW yöntemiyle yemek yedirmeye başlamış fakat şu an o da çocuğunun yemek yemediğinden şikayetçi. O zaman şöyle bir baktığımız zaman BLW yönteminin o kadar da faydalı ve sürekli olduğundan söz edemeyiz. Çünkü birşey iyiyse süreklilik arz eder bana göre. E tabi şimdi böyle dedim diye de hiç iyi yanı olmadığı anlamına gelmesin bu. Mesela bebek bir şeyleri tutarken ince motor kasları gelişiyor parmaklarının. Düşünsenize minicik parmaklar havuç tutuyor. 🙂
Velhasıl dediğim gibi ben BLW yönteminin çok ta yapılması taraftarı değilim. Çünkü edindiğim bilgilerden de görüyorum ki çocuk aslında neyi ne kadar isterse o kadar yiyor zaten. Evet her zaman muhteşem şekilde ve bizim istediğimiz gibi yemiyor bu bir gerçek ama şunu da unutmamak gerekiyor ki çocuğun her günü de birbirini tutmuyor. Diş çıkarıyor, ateşi çıkıyor, grip oluyor ve bunların neticesinde de çocuk halsiz düşüyor ve canı birşey istemiyor. (Anne sütü varsa ne ala yine bir nebze onunla idare ediyor peki ya anne sütü olmayan. Of o daha fena. Allah yardım etsin.) Kendimizden bile pay biçersek hastayken birşey yemek gelir mi aklımıza? Hayır, sadece dinlenmek ve uyumak isteriz. Neden ? Çünkü aslında hastalıkların iyileşmesindeki en temel etken dinlenmekten geçiyor da ondan. Bu yüzden böyle bir dönemde de çocuktan yemesini beklemek gerçekten boşunadır. Bırakın o isteyince zaten yiyecektir. Sadece belli dönemleri var onları göz önünde bulundurmak gerek o kadar. Yoksa şimdi bırakın dediysem de hepten salıvermeyin canım.
Biz BLW yöntemini yaptık ama bize göre olmadığına da karar verdik oğlumla, o yüzden şimdilerde geçirmiş olduğu rahatsızlıktan dolayı çok fazla ısrar etmesem de yemesi için yine o sağlıklı günlerimize geri dönüp birlikte yemek yiyeceğimiz günlerin gelmesi de yakındır diye de umut ediyorum 🙂
Size de naçizane tavsiyem , evet yedirmeye çalışın çocuklarınıza, yeri gelince verin kendisi yesin illa bazı şeyler olacak diye de ısrar etmeyin hele ki zorlayarak yedirmeyi asla denemeyin. Oynayın, oynatın öyle yedirin. Çünkü şimdiye kadar ben duymadım ki hiçbir çocuk oyun olmadan yemek yesin. Oyun çocuğun doğasında var. Anlama yaşı ve derdini size anlatma yaşı gelince zaten bir orta yolu mutlaka bulursunuz inanıyorum ben. Siz de varolan BLW yöntemi yerine evdeki varolan ismi BLW yönteminizi deneyin. Adı BLW olsun ama sadece sizin çocuğunuza özel olsun. 🙂 Bakın o zaman daha mutlu olursunuz hem siz hem de bebeğiniz.
Sağlıklı, mutlu, yemeli-içmeli, günleriniz olsun bebeğinizin.
ESİN
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s